projekcja z polskimi napisami
Wielokrotnie nagradzany film „Niewidzialni ludzie” (71 min., reżyseria: Alisa Berger) towarzyszy tancerzom Butoh w Japonii i Europie i otwiera poetycką podróż do świata niewidzialnych ciał i gestów. Poruszając się pomiędzy filmem dokumentalnym, performansem i filmem artystycznym, wykorzystuje unikalny język formalny, który sprawia, że niewidzialne staje się widzialne.
Performerzy: Yoshito Ohno, Seisaku, Yuri Nagaoka,Norihito Ishii, Mushimaru Fujieda. Tenko Ima, Seiji Tanaka, Taketeru Kudo, Mutsumineiro, Yu Sonoda, Aya, Momoko Mei, Ooshikanosuke, Ai Aida, Naoko Patricia, Valentin Tszin, Takashi Morishita, Kosuke Yoshizaki , Kana Kitty, Daisuke Yoshimoto, Fumihiro Yoshino, Annette Babuchadia, Weronika Żylińska, Keiko Ohno, Isso Miura, Alisa Berger.
„Invisible People” to eksperymentalny film dokumentalny poświęcony japońskiemu tańcowi butō. Zawiera on serię filmowych portretów mistrzów i wykonawców butō, a szczególną uwagę poświęca Yoshito Ohno, synowi założyciela butō, Kazuo Ōno, który zmarł w trakcie kręcenia filmu.
Film łączy elementy poetyckich i filozoficznych tekstów Tatsumiego Hijikaty na temat butō, historie życia różnych bohaterów oraz tajemniczą wyprawę w poszukiwaniu „niewidzialnych ludzi”. Film kreśli intymny, wielowarstwowy portret wyjątkowego tańca współczesnego, ewoluującego w mrocznych strefach pomiędzy buntem, erotyzmem, transem, rytuałem, medytacją, modlitwą, doświadczeniem przodków i fizyczną anonimowością. Film powoli oddala się od głównego tematu, by namalować uniwersalny fresk samego życia, z jego zwrotami losu i dziwnymi mikro-powiązaniami.
"Niewidzialni ludzie" - trailer
OD REŻYSERKI:
Film „Niewidzialni ludzie” pozornie przedstawiający taniec butoh, w rzeczywistości zagłębia się w to, co ukryte: niewidzialne ciała, ludzi i gesty. Poprzez osobiste doświadczenia i stratę mojego ojca porusza się po tych niematerialnych przestrzeniach, wykorzystując butoh jako soczewkę. Odkrywa życie, które nie przebiega automatycznie, a istnieje w przejściach, w magii spotkania z tymi niewidzialnymi chwilami. Tancerze butoh i ich podróż służą jako kanał, dzięki któremu widz może wejść w ten proces myślowy.
Odrzucając tradycyjne wyjaśnienia, film nadaje ludzki wymiar tancerzom i ich emocjonalnym historiom, odchodząc od szczegółów historycznych lub technicznych, jak to zwykle robią inne dokumenty o butoh. Film demistyfikuje praktyki tancerzy, nie chodzi tu o „ciemność” ani „uzdrawianie” butoh. Chodzi o bycie na marginesie, niewidzialnym i outsiderem, o bycie żywym. Starałam się stworzyć transowe doświadczenie filmowe, połączenie między widzem a filmem, które pozwala widzowi poczuć, jak sam wślizguje się w niewidzialność i w świat kształtów. Mam nadzieję, że mozaikowa struktura filmu łączy nas z transformacyjnym momentem pomiędzy istnieniem a śmiercią.
Alisa Berger urodziła się w 1987 roku w Machaczkała (Republika Dagestanu, Rosja), a dorastała we Lwowie (Ukraina) i Essen (Niemcy). Studiowała film i sztuki piękne w Akademii Sztuki Mediów w Kolonii (KHM) oraz na Universidad Nacional de Colombia w Bogocie. Dzięki filmowi dyplomowemu z 2017 roku, zrealizowanemu w ramach studiów w KHM, została nominowana do nagrody im. Maxa Ophülsa oraz do nagrody FIRST STEPS przyznawanej przez Niemiecką Akademię Filmową. Otrzymała również nagrodę dla najlepszego filmu debiutującego reżysera na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Urugwaju oraz nagrodę scenarzystyczną im. H.W. Geißendörfera. W latach 2018–2022 mieszkała w Tokio i studiowała butoh. Jej twórczość często dotyczy poszukiwania duchowej, irracjonalnej siły napędowej w naszym świecie, kultur, których praktyki zdobywania wiedzy są związane z ideologiami religijnymi, kultami pogrzebowymi lub futurystycznymi koncepcjami tych wierzeń.
W latach 2022–2024 dołączyła do programu Le Fresnoy – Studio national des arts contemporains, gdzie zrealizowała swój nowy film „INVISIBLE PEOPLE” i otrzymała nagrodę Prix Studio Collector w Jeu de Paume oraz nagrodę Prix Analix Forever. Jej pierwsza instalacja VR „RAPTURE II – PORTAL” otrzymała nagrodę Best Immersive Film Award na festiwalu One World Festival 2025.
Jej projekty filmowe były pokazywane na festiwalach takich jak Berlinale, IDFA, CPH:DOX, Hot Docs, Sitges, One World, Docpoint i wielu innych. Jej prace artystyczne były prezentowane na wielu wystawach zbiorowych, m.in. w takich miejscach jak Eye Filmmuseum (Amsterdam), Jeu de Paume (Paryż), Tokyo Metropolitan Art Museum (Tokio), Centre Wallonie-Bruxelles (Paryż), Smithsonian’s National Museum of Asian Art (Waszyngton), Kindl – Center for Contemporary (Berlin), KAI 10, Arthena Foundation (Düsseldorf), Dovzhenko Centre (Kijów), MMOMA (Moskwa), BACC (Bangkok) czy MAC (Birmingham).


8. Butohpolis. Międzynarodowy Festiwal Sztuki Butoh 2026 - wstęp kuratorski
8. Butohpolis. Międzynarodowy Festiwal Sztuki Butoh 2026 - program
8. Butohpolis - dzień pierwszy (15.04.2026) - artyści i wydarzenia
8. Butohpolis - dzień drugi (16.04.2026) - artyści i wydarzenia
8. Butohpolis - dzień trzeci (18.04.2026) - artyści i wydarzenia
8. Butohpolis - dzień czwarty (19.04.2026) - artyści i wydarzenia
8. Butohpolis - dzień piąty (20.04.2026) - artyści i wydarzenia
8. Butohpolis - dzień szósty (21.04.2026) - artyści i wydarzenia
Stojąc przed drzwiami, czyli Strona Tańca patronuje Festiwalowi Butohpolis 2026

