Nie przegap - specjalne materiały dotyczące tańca

Komunikacja teraz i w przyszłości. Podsumowanie 18. Międzynarodowego Festiwalu Tańca Zawirowania w Warszawie

Na zamówienie
Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca

Komunikacja teraz i w przyszłości. Podsumowanie 18. Międzynarodowego Festiwalu Tańca Zawirowania w Warszawie

Główny temat letniej części 18. Międzynarodowego Festiwalu Tańca Zawirowania w Warszawie to „Przyszłość”, ale impreza miała jeszcze podtytuł, którym była „Komunikacja” i to ten właśnie wątek obecny w zaproszonych spektaklach wciągał wyobraźnię widzów w grę, od jakiej trudno było się oderwać.

Otwierający festiwal "Kepler 22b" B’cause Dance Company – opowiadający o zasiedlaniu nowej planety, oddalonej od Ziemi o 600 tysięcy lat świetlnych, na której mogłoby utrzymać się życie – to nie tylko wizja przyszłości, ale też opowieść o budowaniu nowego społeczeństwa od zera. Społeczeństwa, w którym mimo optymistycznych oczekiwań bardzo szybko obnażą się ludzkie wady, z żądzą władzy i sprawowania kontroli nad innymi na czele. Kepler 22b jest więc historią właśnie o komunikacji, o tym, że ideały opierające się na współpracy, porozumieniu, jednym wyższym celu, mogą zostać zniszczone do cna przez emocje, namiętności i nadmierne apetyty.

Choreograf Bartek Woszczyński ujął ową przemianę poprzez wyłonienie się z grupy dyktatora, a sam symbol porozumienia oraz próby stworzenia nowego świata pokazał przez wspólne budowanie na scenie metalowej konstrukcji. Ta swoista wieża Babel – podobnie jak w Biblii – nie przetrwa jednak próby czasu, stając się ponurym symbolem przedsięwzięcia niemożliwego do zrealizowania, wywołującego zamęt, chaos i brak perspektyw.

Fascynującym przykładem nowej komunikacji był też pomysł czeskiego reżysera Ondřeja Holby, który w spektaklu "And Who is Useless Now?" doprowadził do rozmów między człowiekiem a robotami. Holba najpierw przez rok badał rozmaite aspekty sztucznej inteligencji, sprawdzał zarówno autonomię, jak i przypadkowość działania robotów, a następnie zaprosił performera Florenta Golfiera do opracowania ruchu, tańca i pomysłu na skomunikowanie się z nimi. Pracując na scenie z czterema małymi robotami posiadającymi rozmaite czujniki (np. czujnik światła włączającym napęd), artysta poprzez emocjonalną „rozmowę” z nimi nadał „Marvinowi”, „Rudolfowi”, „Doris” i „Gregorowi” cechy ludzkie. Sprawił, że publiczność zaczęła przejmować się losem poszczególnych mechanicznych bohaterów, że uznała je za niegrzeczne, że kibicowała im w wykonywanych zadaniach i nie spuszczała z nich wzroku.

Rynek tańca w Warszawie w 2021 roku - analiza (część 1)

Na zamówienie
Fundacji Scena Współczesna

Rynek tańca w Warszawie w 2021 roku - analiza (część 1)

Przygotowana na zlecenie Fundacji Scena Współczesna analiza pt. "Rynek tańca w Warszawie w 2021 roku" podzielona została na dwie części, a w każdej z nich omówiono poszczególne segmenty rynku. Część 1 obejmuje wprowadzenie, dane statystyczne i wydarzenia głównych organizatorów, z kolei część 2 zawiera wydarzenia mniejszych organizatorów, festiwale i podsumowanie. Całość składa się na przekrojowy obraz najważniejszych wydarzeń zorganizowanych w ubiegłym sezonie artystycznym.

Analiza była konsultowana z członkami Branżowej Komisji Dialogu Społecznego do spraw tańca (BKDS Taniec).

Rynek tańca w Warszawie w 2021 roku - analiza (część 1)

Na zamówienie
Fundacji Scena Współczesna

Rynek tańca w Warszawie w 2021 roku - analiza (część 2)

Przygotowana na zlecenie Fundacji Scena Współczesna analiza pt. "Rynek tańca w Warszawie w 2021 roku" podzielona została na dwie części, a w każdej z nich omówiono poszczególne segmenty rynku. Część 1 obejmuje wprowadzenie, dane statystyczne i wydarzenia głównych organizatorów, z kolei część 2 zawiera wydarzenia mniejszych organizatorów, festiwale i podsumowanie. Całość składa się na przekrojowy obraz najważniejszych wydarzeń zorganizowanych w ubiegłym sezonie artystycznym.

Analiza była konsultowana z członkami Branżowej Komisji Dialogu Społecznego do spraw tańca (BKDS Taniec).

I Oddolny Kongres Tańca przeciwko przemocy 2021 - podsumowanie i wnioski

Dzięki uprzejmości
Oddolnego Kongresu Tańca

I Oddolny Kongres Tańca przeciwko przemocy 2021 - podsumowanie i wnioski 

Zebranie obserwacji i rekomendacji w podsumowaniu I Oddolnego Kongresu Tańca: Hanna Raszewska-Kursa. 

Dyskusje panelowe obejmowały wiele wątków związanych z nierównościami, i w tańcu, i w przestrzeni ogólnospołecznej. Panelistki często podkreślały znaczenie #metoo jako istotnego impulsu przemian. Ruch ten, zapoczątkowany w 2006 r. w obszarach pozaartystycznych, w 2017 r. objął obszar sztuki. W Polsce silnie oddziałał na teatr, co wpływa i na taniec. Wdraża się środki naprawcze i profilaktyczne, podejmuje się działania odgórne i oddolne. Rozwiązań nie jest jeszcze wiele, ale zmienia się klimat nazywania przemocy po imieniu i mówienia o niej. Aktywistki #metoo skupiały się na przemocy seksualnej, ale pośrednio ruch wpłynął na wzrost widoczności innych form nadużyć i dyskryminacji: ze względu na płeć, wiek, kolor skóry, stopień sprawności, orientację seksualną, tożsamość płciową, status ekonomiczny.

Od drzwi życia do stołu śmierci – o spektaklach dojrzałych tancerzy podczas Festiwalu Ciało/Umysł 2021

Na zamówienie
Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca

Od drzwi życia do stołu śmierci – o spektaklach dojrzałych tancerzy podczas Festiwalu Ciało/Umysł 2021

Tegoroczna, 20. edycja Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Tańca i Performansu Ciało/Umysł 2021 z pewnością jest jedną z najważniejszych dla jej pomysłodawczyni i dyrektor artystycznej Edyty Kozak. Dokonane w tym roku wybory programowe – zarówno te dotyczące zaproszonych zespołów, jak i obecności samej Kozak na scenie – mają niezwykle osobisty charakter, bo oto pierwszy raz festiwal w całości został poświęcony tylko i wyłącznie polskim artystom, a w dodatku inicjatorka tego wydarzenia zdecydowała się na reinterpretację swojego własnego spektaklu sprzed 25 lat. (...)

Idąc za tropami swoich pandemicznych przeżyć, poczucia zamknięcia, czy wręcz – jak twierdzi sama choreografka – utraty wolności płynącej z zamknięcia granic, zatrzymania działalności teatrów, totalnego lockdownu, poczucia zagrożenia i świadomości przemijania, założycielka Teatru Tańca NEI zdecydowała się na produkcję nowego spektaklu odwołującego się do jej własnej pracy sprzed 25 lat, tj. do choreografii Na czterech. Musiała więc odnaleźć dawnych tancerzy z zespołu, którzy nie są już dziś związani z tańcem, namówić ich na występ na scenie i zmierzyć się wraz z nimi z, zarówno radosną, jak i bolesną, przeszłością. Ze wspomnień i spotkań po latach zaś wyciągnąć coś, co pozwoli iść naprzód razem, nie osobno. Aby to jednak zrobić, wszyscy tancerze NEI musieli obejrzeć archiwalne zapisy swojego spektaklu, a ich obszerne fragmenty pokazano także widzom pierwszego dnia Festiwalu Ciało/Umysł.

Premiera spektaklu Na czterech Teatru Tańca NEI odbyła się w 1995 roku w legendarnym Kinoteatrze Tęcza. Sama zaś grupa – pierwszy w Warszawie niezależny zespół tańca współczesnego – powstała w 1993 roku.